Kopukluk çoğu zaman bir tasarım tartışması gibi başlıyor ama mesele estetik değil. Reklam “teklif alın” diyor, tıklayan kişi sayfada ajansın kuruluş hikâyesini buluyor. Sözü göremediği için de çıkıyor. Bu noktada bütçeyi artırmak boşluğu kapatmıyor, aynı boşluğa daha çok kişi getiriyor.
Landing page bu eşleşmenin üretildiği yer, Google Ads ise sözün satın alındığı yer. İki iş farklı ekiplerde durabilir; cümlenin tek olması şart.
Yayına almadan önce bakılacaklar
- Reklam başlığındaki iş, sayfanın ilk ekranında aynı adla duruyor mu? “Kurumsal site yenileme” diye reklam verip sayfada “dijital dönüşüm” yazıyorsa, okuyan kişi aynı şeyden bahsedildiğini anlamak zorunda değil.
- Form, reklamın sorduğu şeyi mi soruyor? Reklam teslim süresinden bahsediyorsa formun ilk alanı bütçe olmasın. İkisi de sorulacaksa sırayı siz belirleyin.
- Sayfada, reklamda geçmeyen bir indirim, süre ya da sonuç var mı? Varsa ikisinden biri fazladan konuşuyor demektir. İkisi hizalanana kadar kampanya beklesin.
- Mobilde ilk ekran, bir form olduğunu gösteriyor mu? Türkiye’de bu trafiğin büyük kısmı telefondan geliyor. Form ancak epey kaydırınca çıkıyorsa eşleşmeyi masaüstünde kurmuşsunuz demektir.
Google’ın bütçe belgeleri harcama tavanını anlatıyor, sayfanın ne söylediğini değil. Tavanın dolması, sayfanın doğru çalıştığına dair bir kanıt sayılmıyor.
Önce sayfa mı, önce kampanya mı
Sayfa doğru işi anlatıyor ve form sorunsuz çalışıyorsa hatayı sorgu tarafında arayın: fazla geniş eşleme, alakasız terimler, yanlış kitle. Sayfa başka bir hizmetin broşürüyse sıra tersine dönüyor, önce sayfa yazılıyor. Reklam metnini “daha net” hale getirip aynı broşüre göndermek, kapıyı değiştirmeden tabelayı boyamaya benziyor.
Reklam raporunda ilk bakılacak satır tıklama sayısı değil: reklamdaki söz sayfada tekrar ediliyor mu. Edilmiyorsa kampanya durur, sayfa yazılır, sonra tekrar açılır. Bu sıra ters çevrildiğinde harcama artar; elde kalan öğrenme artmaz.

